PODZIEL SIĘ
fot. materiały prasowe

Na początku kwietnia półtoraroczny nosorożec indyjski, zwany też pancernym – Byś II – wyjeżdża do La Fleche, jednego z francuskich ogrodów zoologicznych. Jako półtoraroczny podrostek jest samodzielny i gotowy by rozpocząć nowe życie, już bez mamy (samiec nie opiekuje się swym potomstwem).

Najbliższy weekend to już „ostatnia niedziela”, kiedy możemy podziwiać młodego nosorożca w Warszawie. To ostatni moment, by się z nim pożegnać, zrobić mu kilka pamiątkowych „warszawskich” fotek. Zarówno w sobotę, jak i w niedzielę w zoo będzie można uczestniczyć w pokazowym karmieniu nosorożców o godz. 14.00. Opiekun opowie o swych podopiecznych i udzieli odpowiedzi na pytania związane z nosorożcami.

Nosorożce pancerne są gatunkiem narażonym na wyginięcie wskutek niszczenia naturalnego środowiska i nielegalnych polowań w celu pozyskania rogu. Azjaci wierzą, że krew i róg nosorożca mają cudowną moc, przynoszą siłę, zdrowie, witalność i ochronę przed złymi mocami. Za te ludowe, bezpodstawne wierzenia zwierzęta płacą ogromną cenę. Kłusownicy i przestępcy nie wahają się zabijać tylko dla pozyskania rogu.

Byś jest drugim dzieckiem Shikari i Kuby, i jednocześnie drugim nosorożcem indyjskim urodzonym w Polsce, w stołecznym ZOO. Jego starszy brat – Byś I – również pojechał kilka lat temu do Francji. Miejsce docelowe dla zwierząt urodzonych w ogrodach zoologicznych wskazuje tzw. koordynator gatunku. Tak też jest w przypadku urodzonych w warszawskim zoo nosorożców.

Nie wszyscy wiedzą, że zwierzęta, które podziwiamy w zoo nie pochodzą z „wolności”. Oczywiście pierwsi mieszkańcy ogrodów zoologicznych musieli przybyć z natury, jednak już od bardzo wielu lat się tego nie robi. Podpisanie w 1973 roku Konwencji Waszyngtońskiej (CITES), która reguluje przewóz zagrożonych gatunków roślin i zwierząt przez granice praktycznie wymusza zakaz zabierania zwierząt z wolności. Ogrody zoologiczne na całym niemal świecie wymieniają się między sobą przychówkami, czyli narodzonymi we własnych kolekcjach zwierzętami.

Każdy cenny, zagrożony wyginięciem gatunek zwierząt mieszkających w ogrodach zoologicznych ma swojego koordynatora, czyli osobę, która gromadzi wszelkie dane na temat ilości, pokrewieństwa, struktury wiekowej i płciowej populacji danego gatunku. Każde zwierzę jest ściśle zidentyfikowane, posiada swój rodowód i historię zdrowia. Na tej podstawie koordynator dobiera pary lub skład stad przeznaczonych do rozmnażania. Właśnie decyzją koordynatora Byś II jedzie do Francji, gdzie u boku nowej, niespokrewnionej z nim samicy, będzie walczył o przetrwanie własnego, niezwykle cennego i zagrożonego wyginięciem gatunku.

BRAK KOMENTARZY

ZOSTAW ODPOWIEDŹ